Beste leden,

Op de algemene ledenvergadering heb ik aangegeven dat ik vanwege een verhuizing naar verre oorden mijn voorzitterschap moet neerleggen. Zo begon ik mijn vorige stukje 2 maanden geleden….

Ik ben nog steeds voorzitter (tot 1 januari hang ik nog aan het overig bestuur), verhuisd (tijdelijk naar een nog verder gelegen oord dan mijn nieuwe woonplaats in april) en getrouwd. Dat laatste omdat ik mijn nieuwe liefde gevonden heb en vanwege verdere praktische overwegingen zo snel als mogelijk bleek. Een mooi moment om een jaar af te sluiten en terug te kijken tijdens feestdagen.

Dagen die helaas weer in lockdown met een enorme hoeveelheid beperkingen voorbij moeten gaan. Alle tijd voor reflectie, zeg ik. Voor wat betreft ons verenigingsjaar, ook dit jaar is dat vooral gekenmerkt door wat Corona ons oplegde en verbood. De eerste helft zonder zwembad, toen nog net even buiten voor de afsluiting van het binnen-seizoen. Begin augustus weer aan de slag in het zwembad en nu op de valreep toch nog 3 keer niks (letterlijk en figuurlijk). En een klein aantal leden die het duiken in open water, binnen en buiten Nederland, nog blijft koesteren.

Door de commissies is toch hard gewerkt dit jaar. Ik ga het niet weer benoemen, maar dank aan iedereen die zich ingezet heeft: er zijn hele goede stappen gemaakt. De AC is overigens nog steeds bezig met ons verenigingsfeest en er zal een moment komen dat het doorgaat. Hoewel het wel de kenmerken van de Elfstedentocht begint te krijgen.

Mede namens de overige leden van het bestuur wens ik jullie vanaf deze plek hele fijne feestdagen, een goed uiteinde en voorspoedig 2022. En laten we hopen op 16 januari weer de gelegenheid om elkaar persoonlijk te ontmoeten.

Ik neem afscheid als voorzitter en daarmee is dit mijn laatste stukje. Dus ook voor de laatste keer:

Duik veilig of duik niet.

 

Jan Ewald van het Maalpad